Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Człowiek przebywa już w bezkresnej dali,

w niebycie, czy u Boga,

a ból przeszywa tych, którzy zostali

- jakiś smutek, czy trwoga.

 

I przez dni pierwsze żałośnie łka dusza,

pustkę mając dokoła

i łzy najszczersze wspomnienie wymusza

- nieobecnego woła.

 

Jeszcze rocznicę kolejną się święci;

bliską wspomni osobę

i tajemnicę skrytą gdzieś w pamięci

odnajdzie nad jej grobem.

 

Lecz zawsze bywa, gdy nieco upłynie

czasu, co leczy rany

- niepamięć skrywa w przepastnej głębinie

obraz w sercu chowany.

 

07.04.2005

 

 

 

Goście

Odwiedza nas 92 gości oraz 0 użytkowników.