Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Kiedy drugiemu da cząstkę radości,

bo jego serce otwarte w miłości

i na dowody wdzięczności nie czeka.

Och, jakże piękne to życie człowieka!

 

Kiedy dni trudne bólu i cierpienia

od losu przyjmie bez zniecierpliwienia,

wierząc, że kiedyś pociechy doczeka.

Jak wartościowe to życie człowieka!

 

Kiedy zaś w czasie panowania złego,

dla ratowania życia brata swego,

z wyboru szatę męczeńską obleka.

Jakie wspaniałe to życie człowieka!

 

Kiedy bliźniego bezmyślnie zniesławia,

swe własne dobro nade wszystko stawia,

że innym lepiej jest - ciągle wyrzeka.

Jak bezsensowne to życie człowieka!

 

Kiedy zaś poty wyciska z drugiego,

dla pomnożenia majątku swojego,

a może nawet i z zapłatą zwleka.

O, jakież nędzne to życie człowieka!

 

Kiedy złość wielka przemawia przez niego

tak, że nić życia przecina bliźniego

i nawet przy tym nie drgnie mu powieka.

Och, jak koszmarne to życie człowieka!

 

 

05.03.1997

 

 

Goście

Odwiedza nas 132 gości oraz 0 użytkowników.