Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

...?

 

Skąd się zjawiłem? Nie wiem. Z zaświatów, czy niebytu?

Płynę po morzu smutku. Mijam wyspy zachwytu,

zdobne pociechy krzewem. Kwiat radości je stroi.

Duch mój ku nim ulata, lecz tykać ich się boi.

 

BILANS

 

Nieraz w chwilach zadumy myśl mnie nachodzi skrycie:

Gdy zamknie mój rachunek Ktoś kiedyś w banku ŻYCIE,

zyski na nim przeważą, czy też może niestety

pozostałością po mnie będą tylko debety.

 

EFEKT

 

Po co człowieku pędzisz przez życie?

Nocą się kładziesz, by wstać o świcie

i przez dni całe bardzo się trudzisz.

 

MÓJ TESTAMENT

 

Kiedy odejdę łez po mnie nie rońcie,

bo są to życia zwyczajne koleje.

Zgodę i miłość ponad wszystko chrońcie.

W prawdzie oparcie niech mają nadzieje.

 

MOJA MODLITWA

 

Święto - ważna rocznica lub cokolwiek innego.

Głośno śpiewając sto lat, życzą życia długiego.

Płyną pod mym adresem rozmaite slogany.

Sprawia mi to przyjemność! Czuję się doceniany!

 

NAJWAŻNIEJSZE PRZYKAZANIE

 

Mistrza, kiedy nauczał, ktoś spytał: Mój Panie,

jakie jest najważniejsze boskie przykazanie?

Nad wszystko miłuj Boga! Lecz byś mógł być w niebie,

daj bliźniemu to wszystko, co chcesz mieć dla siebie!

 

NIEPEWNOŚĆ

 

Wiem już, że przyjdziesz po mnie nocą

i powiesz: Wstawaj! Trzeba iść!

Tam spojrzę, gdzie się gwiazdy złocą,

usłyszę spadający liść

i ruszę. Gdzieś za widnokręgi.

 

NON OMNIS MORIAR

 

Jedno wspomnienie jeśli mi poświęci

ktoś, gdy oglądał będę inny świat,

lub myśl zgubioną odnajdzie w pamięci

niczym w zielniku zasuszony kwiat, 

PUSTKA WOKÓŁ

 

Znowu ktoś bliski odszedł gdzieś w zaświaty.

Ilu ich było - dziś tego nie zliczę.

I zapłakały na ich grobach kwiaty.

I omdlewały na mogiłach znicze.

 

RACHUNEK SUMIENIA

 

Wertuję księgę mego życia.

I cóż odkrywam w owym dziele?

Są obietnice bez pokrycia

i słowa, co znaczyły wiele.

 

REFLEKSJA

 

Wokoło pustka. Znikają gdzieś ludzie.

Są w innym bycie, czy w cieni krainie,

w niebiańskich sferach, wyobrażeń złudzie...

Myśl ma niekiedy tam za nimi płynie.

 

SMĘTKU MÓJ!

 

Gdy już w ostatnią będę ruszał drogę

- do świata cierpień lub na wieczny bal,

czy ujrzą bliźni w oczach w moich trwogę?

A może wówczas zjawi się w nich żal?

 

WIEDZA?

 

(refleksje nad wierszem Juliana Tuwima „Nauka”)

 

Przekazano mi wiele mądrości.

Ciekawostki w głowę mi wtłaczano.

Lecz ścigają mnie wciąż wątpliwości,

czy przydatnym jest to, co mi dano.

 

WRAŻENIE?

 

Uleciała gdzieś dusza,

i serce bić przestało.

Jeszcze myśl czyjąś wzrusza

z wolna stygnące ciało.

 

Publish modules to the "offcanvs" position.