10 odwiedzających,  1 dzisiaj

(na melodię „Mały człowiek”)

 

Kiedyś żył pośród nas święty ten,

który chciał, by każdy radość miał.

Nosił do nędznych chat dary swe;

one radowały świat.

Święty Mikołaju przyjdź!

Radość swoją przynieś nam!

Bo odpędzić smutki precz

Ty potrafisz tylko – sam.

 

W miejscu tym, chcemy dziś właśnie Wam

dziecięcych lat przypomnieć czar.

Wtedy to także nas – małych nas,

radował każdy jego dar.

Święty Mikołaju przyjdź!

Radość swoją przynieś nam!

Bo odpędzić smutki precz

Ty potrafisz tylko – sam.

 

Trzebnica – 06.12.1966

 

**  Piosenka powstała „w czasach prehistorycznych” (to nie jest błąd w dacie) i była pierwszym moim tekstem. Po niej nastąpiła długa przerwa, bo to co w międzyczasie (przed 1994 rokiem) powstawało, kończyło swój żywot w piecu lub koszu. Wykonana została tylko raz (okoliczności wspominam jak przez mgłę), a tekst zachował się tylko dzięki temu, że kartka na której był zapisany „gdzieś mi się schowała”.