Wieść w podniosłym głosi tonie
prymas: Miejsce jest na tronie!
Na elekcję wnet pospiesza
pretendentów wielka rzesza.
Pierwszy, wszedłszy na mównicę,
bardzo gani zdań różnice
twierdząc, że kolejne rządy
fatalne miały poglądy.
Drugi w elektorów tłumie
prawi o narodu dumie,
zaś w przypływie euforii
słuchaczy uczy historii.
Zaciśnięte ktoś wzniósł dłonie.
Mocno wierząc, że na tronie
tylko jemu siąść się uda,
tłumom obiecuje cuda.
Inny już potępił pana,
wójta, a nawet plebana,
i za to w długiej oracji
dla siebie żąda laudacji.
Nienawiści płyną słowa,
bo wielu urazy chowa.
Niekiedy szabla zabrzęczy,
gdy ktoś stanie na tle tęczy.
Świątek, piątek i niedziele
sądy mają pracy wiele;
badają dogłębnie sprawy
kto obcy, kto Polak prawy.
* * *
Zgłębiając pradawne dzieje
cudzoziemiec się zaśmieje,
że wciąż kłóci się rodzina.
Czy Wam coś to przypomina?
** Gra o tron – tytuł zapożyczony z amerykańskiego serialu fantasy; tu: elekcja, wybory.
** Inny już potępił pana… – odwołanie do poetyckiego dialogu Mikołaja Reja „Krótka rozprawa między trzema osobami, Panem, Wójtem, a Plebanem”.
** laudacja – mowa pochwalna.
** … ktoś stanie na tle tęczy – czyżby chodziło tu o zjawisko meteorologiczne?
** … wciąż kłóci się rodzina – nawiązanie do wykonywanej przez zespół Bayer Full, a popularnej w latach 90-tych XX w. piosenki „Bo wszyscy Polacy to jedna rodzina”.