Złączone dłonie i obrączki złote.
Zwykłe symbole – a wiele zmieniają,
kiedy przysięgi małżeńskiej rotę
usta wyrzekłszy, marzenia spełniają.
Uśmiechy. Słowa. Wśród radosnej wrzawy
nam życzeń wiele śle gości gromada,
wznosząc toasty. W wesołość zabawy
czasem wspomnienie lub refleksja wpada.
Kolejne lata, a po nich jesienie.
Los coś nam zabrał, by coś przynieść w darze.
Patrzą ze starych fotografii cienie,
kiedy się nowe śmieją do nas twarze.
Jacy bywamy w codzienności niebie
Radośni chwilą. Jutrem zatroskani.
Nieraz dalecy, chociaż blisko siebie.
Przyzwyczajeni, czy wciąż zakochani?