69 odwiedzających,  1 dzisiaj

Pamiętasz tamto lato?

Pośród beskidzkich grani

księżyc z twarzą pyzatą

i my – tak zakochani,

że nie do uwierzenia.

Ku gwiazdom – co spadały,

słaliśmy swe marzenia

o dniach szczęścia. By trwały!

 

Czas w miejscu stać nie umie.

Lata gdzieś uciekają.

Księżyc tonie w zadumie,

że gwiazdy nie spadają.

(Pewnie – byśmy do marzeń

prawa już nie żądali).

Kalejdoskop wydarzeń

przybliży nas…, oddali…

 

Jawi się ludzkie życie

jako trudne pytanie.

Lecz my – na marzeń szczycie,

usłyszmy serc posłanie:

Precz z pamięci, co stratą!

A wówczas – zakochani,

znajdziemy nasze lato

pośród beskidzkich grani.

 

02.07.2007