Drakon, gdy w areopagu wielką objął władzę,
o sprawiedliwości mówił, urzędu powadze,
o prawie obywateli, państwa obowiązku
i o norm tych, z dobrem kraju najściślejszym związku.
Zaczął prawo reformować, mając wsparcie w tłumie
i ideę, którą stworzył we własnym rozumie:
Jedno prawo dla każdego! Nie ma różnej miary.
A kto kodeks praw naruszy, nie uniknie kary!
Dziwnym to się wydawało antycznemu światu,
że urwis, tak jak przestępca dawał głowę katu.
Za słuszne też wódz uznawał, co z praw wynikało,
że zbrodniarzem ten, kto zabił i kto ukradł mało.
W rozpacz popadł lud ateński. Wybawienia czekał.
Sprawiedliwość – wśród norm prawnych zgubiła człowieka!
Precz z tyranem! – zakrzyknęła rzesza zniewolona.
Odszedł Drakon w zapomnienie. Wybrano Solona!
** Drakon – prawodawca ateński, twórca pierwszego pisanego kodeksu praw z VII w. p.n.e. Ułożony przez niego kodeks, słynął z surowości (stąd też określenia „drakońskie prawa” i „drakońskie kary” są synonimem bardzo surowego prawodawstwa). Z tego powodu Ateńczycy w 594 r. p.n.e. polecili Solonowi ułożenie nowego kodeksu.
** Solon (ok. 635 – ok. 560 p.n.e.) – ateński mąż stanu, poeta i prawodawca. Przeprowadził cztery wielkie reformy greckie w tym reformę praw.