84 odwiedzających,  1 dzisiaj

O takiej Baśce chcę Wam opowiedzieć,

co to nie umie spokojnie usiedzieć,

lecz do późnego wieczora – od rana

jest w wiele działań zaangażowana.

 

Gdy ją spytacie, dlaczego się trudzi,

skromnie odpowie: No cóż – kocham ludzi!

A staropolskie każą obyczaje,

że ten kto kocha, wiele z siebie daje.

 

Stojąc na ziemi głowę nosi w chmurze.

Wiele dobrego robi wciąż w kulturze.

Wśród dyrektorów oraz prostych cieci

stale przykładem ofiarności świeci.

 

Wiersze napisze, artystów posłucha.

Kiedy potrzeba twórcy doda ducha.

Zawiłość pojmie, rozterki wyczuje.

I prac wystawę pięknie przygotuje.

 

                              * * *

 

Czy kiedyś może nadejść taka pora,

że będąc młodą, choć w latach seniora

ustanie wreszcie w działalności szale?

Ja w to nie wierzę. Szalej Basiu dalej!

 

14.12.2018